SIDEBURNS.be

… maar helaas iets minder van de rest van mijn gezicht.

Een tijd geleden deed ik nog mijn beklag over de DARE actie van Wilkinson. Niet helemaal terecht zo blijkt. Intussen ben ik ongeveer een week in het bezit van een gloednieuw Wilkinson Quattro Titanium scheermesje en een busje scheergel. Dat werd mij dus opgestuurd als geregistreerde op de DARE website.

Waar Wired Gilette aanhaalde als trendsetter van de free-filosofie, doet Wilkinson nu hetzelfde. Als we de mensen niet kunnen overtuigen met communicatie, dan geven we het product gewoon gratis zodat mensen het kunnen uitproberen. (winkelprijs best wel een pak euro’s nochtans) En ja, zelfs een trouwe Gilette gebruiker als ikzelf probeert dat dan.

Op het eerste gezicht ziet het ding er een sterk staaltje van overengineering uit. Het is groot en dik in vergelijking met een standaard scheermesje. Toen ik zag dat er ook een batterij in zat deed het me denken aan die keer dat ik zo’n Mach3 Turbo probeerde. Die deed het mesje wat trillen terwijl je je scheerde, en daar had ik nooit echt het nut van ingezien.

Maar toen ik het nog wat naderbij bekeek, was de batterij hier toch relevanter, veel relevanter. Er zit namelijk een mini-tondeuze op deze Wilkinson. Dat is alvast veel handiger dan een gewone tondeuze op netstroom die nooit in de buurt ligt, zeker op reis bijvoorbeeld. Want na een paar weken zonder het bijtrimmen van die bakkebaarden krijgen die toch redelijk Victoriaanse proporties, en ik heb ze liever toch iets strakker. Dat trimmertje is dan ook het eerste wat ik geprobeerd heb, en ik was al half gewonnen voor deze Wilkinson.

Een dag later kwam de ontgoocheling. Zo’n scheermesje dient in eerste instantie toch om te scheren, en daar viel het werkelijk tegen. Terwijl Piet hier ooit in de comments schreef dat hij Wilkinson gebruikt omdat hij daar minder van bloedt bij het scheren, was het bij mij net omgekeerd. Hoewel ik als dertiger al een tijdje gevrijwaard ben van puistjes en pukkels, slaagde ik er toch in om mijn gezicht op een 7-tal plaatsen in het bloed te scheren. Nu ja, nieuwe mesjes snijden goed, ik gaf het dus nog niet onmiddellijk op. Een tweede keer kon ik de schade al beperken tot een 3-tal bloedplekjes. Een derde keer was ik nog voorzichtiger en kon het zelfs zonder bloeden, maar ik had wel het gevoel dat ik dan niet de minste druk meer mocht zetten op het mesje, en dat ik eigenlijk ondanks de 4 mesjes ook niet echt glad meer geschoren was.

Het precisie mesje voor de contouren van de bakkebaarden is dan weer wel een goede zaak. Veel handiger dan die bulky 4 mesjes.

Conclusie: ik hou het ding in de buurt voor het trimmertje en het precisie mesje (wat ineens ook de relevantie van het DARE concept is, ‘t zijn net de stukjes baard die je laat staan die het meeste werk vergen), maar voor het scheren zelf hou ik het toch bij mijn gewone Gilette Mach3 (al mogen ze van Gilette altijd eens zo’n Fusion opsturen, dan kan ik die ook eens proberen).