SIDEBURNS

Het thema van de week was duidelijk "for free" ofte gratis en voor niks

Uiteraard ging het Wired artikel van Chris Anderson (de man die eerder al beroemd werd met the Long Tail) niet onopgemerkt voorbij. De toekomst van business is het gratis aanbieden van producten en diensten. Zeker online is het normaal geworden dat de dingen gratis zijn, tenzij je voor de premium optie kiest.

Geheel in lijn waren er een pak gratis exemplaren van het magazine, maar nu blijkt dat ze ook gewoon gratis uit de krantenwinkel meegepikt worden omdat er in koeien van letters "for free" op staat.

Gratis doet ook denken aan onze eigen business, want soms begint het er meer en meer op te gelijken dat ook ons communicatievak die richting uitgaat. Nu is er weer vanalles te doen rond BootB, een online platform waar adverteerders hun briefings posten en creatieven van over de hele planeet hun ideeën kunnen spuien. Uiteindelijk wordt wel een winnaar beloond, maar intussen wordt mogelijk wel door tal van mensen gratis gecreëerd.

En zelfs het R&D budget hou je beter gratis, want blijkt dat immitatie toch rendabeler is dan innovatie.

Maar soms ziet een campagne er ook uit alsof ze gratis gemaakt is, maar zo'n ongebruikelijke affichage vergt vast meer manuren dan een gewone abribus.

Ach ja gratis dit, gratis dat, gratis inspiratie op een blog, gratis een link naar alle links, voor wie niet tot de volgende vrijdag kan wachten.

Tiens, vorige week precies geen zin gehad, maar vandaag terug fonkelnieuwe linksoep:

1/ Hoewel "Like no other" al een tijdje de slogan van Sony is, vraag ik mij toch af "Lightweight like no other" nu echt de beste claim was voor hun Vaio advertenties die verschenen op het moment dat Jobs net zijn MacBook Air uit een bruin envelloppeke had getoverd.

2/ Nu met steun van een professor: A-merken moeten in tijden van recessie vooral niet minder aan advertising gaan uitgeven, wel integendeel.

3/ Interactieve reclameschermen: ik was onder de indruk van "floorcasting", maar misschien nog wel meer van "Korean Wave casting", of hoe het publiek in een voetbaltribune van LCD-schermpje speelt (merci Nathalie)

4/ Vandaag in De Morgen gelezen over het gigantische succes van Nu.nl. De hoofdredacteur merkt heel terecht op: "het is niet omdat je als krant een sterk merk bent dat je dat ook op het internet bent". En toch zien we in de media niks anders dan verwoede pogingen om o zo crossmediaal te worden met merken. Ook TMF komt nu met online radio. 't Ziet er best leuk uit, maar het was misschien nog leuker geweest als ze tijdens het afspelen van de muziek ook de videoclips lieten zien ...

5/ een trillende advertentie voor seksspeeltjes, of had u er liever nog eentje voor Wonderbra?

Voilà, gelukkig weekend.

In De Standaard van afgelopen weekend bemerkte ik dit artikeltje over "sleevefacing". Meer nog, ik maakte er zelfs deze foto van om het niet te vergeten.



Gisteren echter zag ik dat Fnac het idee al heeft opgepikt voor een advertentie, en Neil windt zich vandaag terecht op over het feit dat ze dit idee zo schaamteloos pikken zonder er iets aan toe te voegen.



En dan zie ik vandaag ook nog deze variatie op hetzelfde idee. (books change lives. donate books)



en ook vandaag: het kan blijkbaar niet alleen met boeken en platenhoezen, maar ook met foto's



(via)

Zo zie je maar, sleevefacing, een woord dat ik zaterdag pas leerde kennen, blijkt eigenlijk al veel mensen geïnspireerd te hebben, of niet geïnspireerd, maar gewoon gepikt.

User generated content waar je als adverteerder niet om gevraagd hebt, is altijd veel sterker dan de recente trend om voor reclame-ideeën voor je merk bij de cosumenten te gaan bedelen.

Het kan werken voor je merk, maar ook tegen je merk, zoals in dit geval, gespot door collega A aan de Dampoort in Gent:

Om weet ik veel wat voor reden voelde iemand zich verplicht om wat redenen aan te reiken waarom de Gouden Gids een relevant medium is voor adverteerders.

Ik zou zelf ook wat advies willen geven aan de Gouden Gids, en ineens ook aan de Witte. Nu is ecologie nog een beetje een marketing fenomeen, maar straks wordt het een evidentie om als bedrijf respectvol met onze aardbol om te gaan.

Waarom krijgt iedereen zonder uitzondering in godsnaam nog die stapel papier aan huis geleverd, terwijl die info gewoon op het internet staat. Het enige dat ik met een Gouden Gids doe, is die elk jaar bij het oud papier leggen. Zouden ze niet beter eerst aan de mensen vragen of ze er eigenlijk nog wel een willen of nodig hebben?

Er is zo ergens een theorie die zegt dat je maximaal 6 of 7 links/contacten verwijderd bent van iedere andere mens op deze aardbol. Via Linkedin kun je dat aantal stappen tegenwoordig makkelijk zien, en zo stel ik bijvoorbeeld vast dat ik maar 2 stappen verwijderd ben van zowel Hillary Clinton als Barack Obama. Met andere woorden: ik ken mensen die mensen kennen die presidentskandidaten kennen. En dat voor een kleine west-vlaamse garnaal.

Is het dat gephotoshopte model uit het Dove filmpje? Tiens, neen, 't is Justine Henin. Ik ben sowieso al geen voorstander van celebrity endorsment, het is zowat de laatste stap als je niks interessants te vertellen hebt. Maar als je die celeb dan nog eens compleet onherkenbaar maakt, dan snap ik het al helemaal niet ...



(via)

1/ er moet niet altijd een mega idee in een advertentie zitten, witty design is soms meer dan genoeg

2/ bier + brazilië, tot wat anders kan dat leiden dan ... ? Inderdaad ja!

3/ dank u McKinsey voor waarschijnlijk de meest nietszeggende studie over reclame van dit weliswaar nog erg prille millennium

4/ absolut complexity (waar is de tijd dat de vorm van de fles al genoeg was om aantrekkelijk te zijn)

5/ en heel heel heel heel heel veel reclame hier

in Nederland veel te doen om deze spot van de SP


maar ze raakt wel een zeer relevant punt: een pleidooi voor een menselijke thuiszorg, en die bomma gaat dus niet zonder doel uit de kleren

(via)

zaterdag in de krant:
Brussels Airlines dreigt ermee om haar piloten in een ander land in te schrijven, omdat de loonkost in België veel te hoog ligt

maandag in de krant:
er komt een reclamecampagne om het merk België te promoten naar potentiële investeerders, met als insteek de notionele interestaftrek (een fiscale gunstmaatregel die volgens de critici niet echt bijdraagt tot echte investeringen en werkgelegenheid)


misschien zijn er wel betere argumenten om België te promoten ... ?