SIDEBURNS

... is de behandeling van een klacht die nooit geuit werd.

Ik kocht ergens in september vorig jaar een truitje van het merk Boss. Heel leuk ding, ik heb het de hele herfst en winter vaak gedragen. Vorige week kreeg ik een telefoontje van de winkel (Adonis in Roeselare) waar ik het gekocht had. Ze vroegen mij of ik er tevreden over was ... want er waren blijkbaar een aantal klachten gekomen. Inderdaad, het was mij wel opgevallen dat het snel versleet, heel veel wolpluisjes, en dat er ook snel een paar haperingskes in de wol gekomen waren. In die mate zelfs dat ik mijn ma ingeschakeld had voor een paar herstellingkjes. Nu zeiden ze van de winkel dat ik die mocht terugbrengen. Dat heb ik dan afgelopen weekend ook gedaan, en op kosten van Boss mocht ik nieuwe kleren shoppen. Een te snel versleten truitje waar ik toch een seizoen van genoten had, heb ik ingeruild voor 2 nieuwe hemden.

Een dikke pluim voor Boss die mijn klacht die ik voor mezelf gehouden had, zo mooi en proactief behandelt. Ik mocht eender wat kopen in de winkel, het moest niet van Boss zijn (maar ge moogt 2 keer raden van welk merk die nieuwe hemden zijn).

Een dikke pluim voor de winkel, die het toch maar doet om een databestand op te bouwen waarmee ze konden traceren wie dergelijk truitje gekocht had. Ik denk niet dat ik veel kledingwinkel ken die dat zouden kunnen nadoen.

Als dat geen word-of-mouth/mouse waard is, dan weet ik het ook niet meer. Petje af!

Geheel en al in het teken van productinnovatie en brand extensions:

1/ Innovatie komt vaak van buitenaf, zegt men. Hoe waar is dat niet voor de speculaaspasta van Lotus. Een idee zo eenvoudig, en zo in de kern (speculaas) van het merk Lotus, dat je maar niet kunt snappen dat ze er bij Lotus nooit zelf op gekomen zijn. Dat gekoppeld aan de massale PR aandacht die een programma als De Bedenkers teweeg heeft gebracht, maakt dat er nu bijna gevochten wordt om een potje, en dat je door de speculaaspastaschaarste zelfs al op een half gebruikt potje kunt bieden op Ebay. (je maakt nog kans, er is nog niet op geboden ;-)

2/ Innovatie kan soms zo evident simpel maar geniaal zijn als het maken van een zitbank met een zitting die je kunt omdraaien, zodat je nadat het geregend heeft toch op een droge bank zit.

3/ Wikipedia was een revolutionaire innovatie in de encyclopedie branche. Hoe onnozel is het dan niet dat er nu een gedrukte versie van delen van Wikipedia komt? Dat ondergraaft net de essentie van de innovativiteit van het merk. Dat iedereen meeschrijft en de informatie continu up-to-date houdt, dat kan alleen online, op papier is en encyclopedie verouderd nog voor hij gedrukt is.

4/ Er zijn ook innovatieve productextensies waar je grote vraagtekens bij kunt plaatsen. Er zij misschien wel meisjes die dromen van een prinsessenhuwelijk met een Disney trouwjurk, maar ergens hoop ik dat het er niet teveel zijn, en ik zou ook niet graag de man zijn die met een meisje trouwt dat ervan droomt Sneeuwwitje te zijn, ten andere daar ik geen knappe prins ben en ook al niet over een wit paard beschik. Enfin, ik overdrijf, de jurken zien er nog redelijk neutraal uit.
En de banken die denken te innoveren met een ringtone of mp3 op hun website, doen eigenlijk al niet veel meer dan de banken die in mijn jonge jaren tienerklanten probeerden te lokken met het weggeven van sportzakken.

5/ En tenslotte kun je als merk ook het lef hebben om helemaal niet te innoveren, en zelfs met innovatie de spot te drijven. De reclame voor de koekskes van Shreddies vind ik op die manier erg geslaagd.

Fijn weekend.

... dan zou het deze worden:



Beste wel een fijne site die Michael van McCann doorstuurde. Aan de hand van je favoriete weekend uitstap wordt een match gemaakt met een type Harley. En het straffe is, dat het nog wel lijkt te kloppen ook. Ik ben dan maar eens door de cataloog met alle modellen gaan snuisteren, en effectief, is dit het model dat mij het meest weet aan te spreken. Knap gedaan. En zeg nu zelf, zo'n icoon merk als Harley Davidson, wie wil niet weten welke het best bij hem of haar past?

Maar ik heb geen motorijbewijs ... en eigenlijk zou ik toch nog liever een oude Vespa van 125cc op de kop tikken.

Greenpeace maakt een parodie op Dove Onslaught om aan te kaarten dat Unilever nogal kwistig is met het kappen van bossen voor palmolie.



Ik zou nu eigenlijk wel eens willen weten wat de reputatieschade is die een merk als Dove of een bedrijf als Unilever daarmee oploopt? Het filmpje gaat zonder twijfel de ronde doen op tal van blogs, maar gaat Dove hier een flacon minder door verkopen?

Ik durf te gokken dat het weinig gaat doen.

Dit blog blaast vandaag een eerste kaarsje uit. Hoog tijd voor een evaluatie dus. Vandaar deze lezersenquête, met slechts 3 open vragen:

1/ van 1 jaar Sideburns onthoud ik vooral ....

2/ Sideburns moet meer ....

3/ Sideburns moet minder ....


Antwoorden mag gewoon in de comments of met een mailtje naar: henk apenstaart sideburns punt be


Grote dank voor uw bereidwillige medewerking.

henk

... en dat mocht wel, het was alweer 3 weken geleden. Nog langer wachten, en de SLOV rubriek was doodgebloed.

1/ Ik heb me doodgeschrokken, twee keer zelfs. Een eerste keer toen ik las dat verwacht wordt dat al erg binnenkort de Britse reclame uitgaven op internet groter zouden worden dan op TV. Ik breng dan wel veel tijd online door, maar dat vind ik toch kras. Een tweede keer toen ik Piet van Germaine op een Vedett label zag.

2/ Menig bedrijfsleider heeft zich gisteren vast doodgezocht naar een origineel cadeau  voor sedretaressedag, maar eigenlijk zijn er nog altijd bloemen. Er is nu zelfs een bloemenmerk in een markt die tot nu toe zo merkloos was als fruit voordat er Chiquita was.

3/ Menig bedrijfsleider zal zich wel al eens doodgezocht hebben naar ideeën om producten of diensten te verbeteren. Misschien moeten ze niet lang meer zoeken, want nu kunnen ze terecht op “I wish there was”: een site waar mensen ideeën voor producten kunnen posten. (via)

4/ Wie zich ooit heeft doodgejogd en daarna spijt had dat hij geen Nike+iPod had om te weten welke afstand hij afgelegd had, hoeft niet meer te treuren. Afstandmeten.nl laat je met een simpele applicatie op Google maps meten welke afstand je hebt afgelegd.

5/ En tenslotte – iets wat mij gezien de aard van m’n blog en het aantal posts de laatste tijd niet zo snel zal overkomen – hebben een aantal mensen zich onlangs ook doodgeblogd.

Fijn weekend.

Er was al User Generated Content, maar er is ook User Generated Decision Making. Als je als consument het kleur van de nieuwe M&M's of de nieuwe smaak van Danette kunt kiezen, tot daar aan toe.

Maar de Nederlandse ANWB gaat nog een stapje verder. Ze laten op hun site de leden stemmen voor hun nieuwe logo.



Ik vraag me af: als je dan toch de macht geef aan de consument, waarom laat je ze dan niet ook de keuze om het oude logo t behouden? Misschien wil die consument helemal geen nieuw logo.




Maar eigenlijk vind ik vooral dat je dergelijke keuzes niet aan de consument moet overlaten. Een logo is zo gezichtsbepalend, het is je eigen identiteit, daar houd je toch beter zelf controle over.

(via)

en zeker als ze ook origineel gecommuniceerd worden:



(via)

... maar helaas iets minder van de rest van mijn gezicht.

Een tijd geleden deed ik nog mijn beklag over de DARE actie van Wilkinson. Niet helemaal terecht zo blijkt. Intussen ben ik ongeveer een week in het bezit van een gloednieuw Wilkinson Quattro Titanium scheermesje en een busje scheergel. Dat werd mij dus opgestuurd als geregistreerde op de DARE website.



Waar Wired Gilette aanhaalde als trendsetter van de free-filosofie, doet Wilkinson nu hetzelfde. Als we de mensen niet kunnen overtuigen met communicatie, dan geven we het product gewoon gratis zodat mensen het kunnen uitproberen. (winkelprijs best wel een pak euro's nochtans) En ja, zelfs een trouwe Gilette gebruiker als ikzelf probeert dat dan.

Op het eerste gezicht ziet het ding er een sterk staaltje van overengineering uit. Het is groot en dik in vergelijking met een standaard scheermesje. Toen ik zag dat er ook een batterij in zat deed het me denken aan die keer dat ik zo'n Mach3 Turbo probeerde. Die deed het mesje wat trillen terwijl je je scheerde, en daar had ik nooit echt het nut van ingezien.

Maar toen ik het nog wat naderbij bekeek, was de batterij hier toch relevanter, veel relevanter. Er zit namelijk een mini-tondeuze op deze Wilkinson. Dat is alvast veel handiger dan een gewone tondeuze op netstroom die nooit in de buurt ligt, zeker op reis bijvoorbeeld. Want na een paar weken zonder het bijtrimmen van die bakkebaarden krijgen die toch redelijk Victoriaanse proporties, en ik heb ze liever toch iets strakker. Dat trimmertje is dan ook het eerste wat ik geprobeerd heb, en ik was al half gewonnen voor deze Wilkinson.

Een dag later kwam de ontgoocheling. Zo'n scheermesje dient in eerste instantie toch om te scheren, en daar viel het werkelijk tegen. Terwijl Piet hier ooit in de comments schreef dat hij Wilkinson gebruikt omdat hij daar minder van bloedt bij het scheren, was het bij mij net omgekeerd. Hoewel ik als dertiger al een tijdje gevrijwaard ben van puistjes en pukkels, slaagde ik er toch in om mijn gezicht op een 7-tal plaatsen in het bloed te scheren. Nu ja, nieuwe mesjes snijden goed, ik gaf het dus nog niet onmiddellijk op. Een tweede keer kon ik de schade al beperken tot een 3-tal bloedplekjes. Een derde keer was ik nog voorzichtiger en kon het zelfs zonder bloeden, maar ik had wel het gevoel dat ik dan niet de minste druk meer mocht zetten op het mesje, en dat ik eigenlijk ondanks de 4 mesjes ook niet echt glad meer geschoren was.

Het precisie mesje voor de contouren van de bakkebaarden is dan weer wel een goede zaak. Veel handiger dan die bulky 4 mesjes.

Conclusie: ik hou het ding in de buurt voor het trimmertje en het precisie mesje (wat ineens ook de relevantie van het DARE concept is, 't zijn net de stukjes baard die je laat staan die het meeste werk vergen), maar voor het scheren zelf hou ik het toch bij mijn gewone Gilette Mach3 (al mogen ze van Gilette altijd eens zo'n Fusion opsturen, dan kan ik die ook eens proberen).